تجربۀ دل کو مجالی کز تپیدن ، راز دل پیدا کنم حرف پنهانش به گوشِ ، دلبری غوغا کنم آرَمَش بیرون ز خلوتگاهِ گرمِ سینه…

تفاوت چهره های ما یکی ، اندیشه های ما دِگر خالقِ ما هم یکی ، اما خدای ما دیگر من به دنبالِ حقیقت ، راهِ…

تحفۀ خدا عاشقی ، این چه بلا بود نمی دانستم دشمنِ راحت ما بود نمی دانستم فکر کردم که همین یک دو سه لبخند و…

تصویرِ عمر بارِ نفس کشیدن بر سینه ام گران است منزل دراز و از پا افتاده کاروان است موسم چه برگ ریزان ، دلهاست بس…

تارِ سیه داستانِ این چمن تنها گل و پروانه نیست یا کلامِ مست در پایِ خمِ میخانه نیست هر ورق از دفترِ این خاک دارد…

منم که مشتری‌ام لعلِ نوشخند تو را شِکرفروش چه داند بهای قند تو را؟ به حُسن پنجه‌ی خورشید و ماه می‌تابی کسی چه چاره کند…

ما بلبل نادیده بهاریم در این باغ تاریک تر از سینه‌ی زاغ است دل ما شانی تکلو

منت چه می‌نهی که به وصلم رسانده ای روز طرب نتیجه‌ی ایام محنت است شانی تکلو

کسی به خواب مگر وعده‌‌ی وصالم داد که عمر من همه در آرزوی خواب گذشت شانی تکلو

تا تن به بلای زندگی متهم است پیوسته ز خون دل نصیبم الم است خوش باش به غم خوردن دایم کامروز چیزی که به کام…

تا چند بیکسی همه شب با خیال تو زانوی خویش را به هم آغوشی آورد شانی تکلو

چو ما به مهر نشستیم ، او به کین برخاست که خاک بر سر تاثیر دوستداری ما شانی تکلو

تا زنده ایم مرحمتی کن به حال ما دنبال مرده آه کشیدن چه فایده شانی تکلو

پُرست از تو دلم ، وا مکن دهان مرا چراغِ بزمِ شکایت مکن زبان مرا مرو که خو به وصال تو کرده است دلم بیا…

بختم اگر تلافی شب‌های غم کند یک روزِ خوش به مردمِ عالم نمی‌رسد شانی تکلو

گر جهان کوچه شود کوچه هزاران کوچه از پیت می آیم بیتو کی می پایم ور جهان جاده شود جاده ای بس دورو دراز مگشایم…

بی وصاله زما بله سودا نشته بی له یاره زما خوب وخندا نشته حکیمان فیلسوفان ټول راته وایی بی نګاره درته دم او دوا نشته…

چې په زړه می دعشق نار شو راشریک خاص جنون می په افکار شو راشریک زړه می وچاوده له ډیری وسوسی نه چې اغیار می…

ای ناصحه ستا وعظونه دی عبث ماته ستا نصیحتونه دی عبث غیر له میو غیر له چنګ او ترانی نه نور فصلونه نور پندونه دی…

چې د شوخو سترګو خیال می زنګوی که دتورو زلفو ټال می زنګوی مینی دومره اثر کړی چې پوه نه یم خودبخود که انډیوال می…

خدایږو څه د سترګو جنګ و مازدیګر چې آشنا مې ناست تر څنګ و مازدیګر غماز نه وو، رقیب نه وو، اغیار نه وو د…

چې قلم واخلي ښې رنګینې ترانې جوړوي دیار لپاره په مثال کې افسانې جوړوي خلک که ځانته جوړوي ماڼۍ راحت لپاره عاشق دمینې منارو کې…

چې ښکاره دی سپین مړوندشو سپین رخسار په زړګی می د غم راغی دندو کار په دنیا کې د عشق رنځ دی لا علاجه نه…

څومره چې دی سترګی د زړو ښکار کوی شونډی دی مسکا کې ابتکار کوی سترګې که دی وړي نظر دسترګونو شونډی دی د وصل انتظار…

دسترګو په کمرو کې عکاسي مزه لري عاشق سره عزمونه اساسي مزه لري مین د خوبرویانوننواتو کې ګرم ندی اشنا ته سلامونه دوه لاسي مزه…

دمینی ننداروته نندارو سره راځه دعشق میخانی ته په نخرو سره راځه سری شونډی سری منګولی سوردی ټیک دی په تندی راځه په شرنګ وپرنګ…

راشه ساقی یو ځلی ډک دمیو جام راکړه خمار دعشق نیشه جذبه د انتقام راکړه خدایږو دنیا نه یم مایوس سترګی می تاته اوړي نسیمه…

ستا دسترګو بلا واخلم بيادې سترګې ولې سرې دي پام چې واردې خطا نشي مامنلې غرغرې دي دارزو جو په باريږي حوصلې وهي خنجكې داميد…

راشه ساقي یو ځلی ډک د میو جام راکړه خمار د عشق نیشه جذبه د انتقام راکړه خدایږو دنیا نه یم مایوس سترګی می تاته…

ساقی بیادې به منګول ډکه پیاله ده که زما لپاره بله حواله ده په پالنګ می داشنا دځوانۍ خوب دی که ګلزار کې په ټوپونوغزاله…

شمع كه سوزيږي رڼاهم لري ګوره په خندا كې ژړا هم لري رمز كه دخوبانو تغافل كې دى بيا هم كله ناز او ادا هم…

قلمه! ښکل به دی کم نوم دجانان ولیکه بیا مرور اشناته لعل ومرجان ولیکه قلمه! جار به دی شم ګوری نثار به دی شم دخندا…

ناصحه دا دمینی زلزلی مه تخڼوه زما د ارزوګانو قافلی مه تخڼوه بی میو می قسم دی هر ویښته نیشه نیشه دی ساقی زما په…

نن بيا زړه سوز دمينې پارولى غوندې دى قلم يې په سرو سترګو ژړولى غوندې دى او تر اوتر كاته دې اشنا ندي بې اثره…

ندی عاشق ندی چې په مینه کې رسوا نشي ندی مجنون ندی قربانی چه له لیلا نشي تش کالبود به ګرځي چې زخمی شی په…

مه می ستنوه زاهده پریده میخانې له ځم زړه کې می ارزو ده یو ځل دغه کارخانې له ځم اوښکی بدرګه شوی د ارزو د…

يو مې ناز بل جفا ځوروي رنګ په رنګ مې آشنا ځوروي خيال او هوس رانه ياغي دي دواړه شوخ نظر مې نن بيا ځوروي…

آتش تمنا هوای وصل و غم هجر و شور مینا مُرد برو!برو! که دگر هر چه بود در ما مُرد لب خموش مرا بین که…

آتش دامنگیر ز شب نیمی گذشت و پرتو ماه به کنج کلبه ام ناخوانده سر زد سپیدی بر سیاهی های جانم ز نو نقشی دگر…

آتش دور ای که چون صدف ما را، در کنار پروردی با گهر فروشانم، از چه آشنا کردی؟ گرم شد ز سوز من، محفل طرب…

آتش نهفته ساغر به کف گرفته و خندانی این خون توست! وای… چه می نوشی؟ رگ را گسسته ای که «شراب است این» بهر فنای…

آرزو آه ، ای تیر ای تیر دلدوز باز در زخم جانی نشستی آه ، ای خار ای خار جانسوز باز در دیدگانم شکستی ای…

اجاق مرمری نه از تو مهر پسندم نه یاوری خواهم ستم اگر ز تو زیبد، ستمگری خواهم به بارگاه الهی اگرچه بارم هست کجا ز…

اذان در پس آن قله های نیلفام شد نهان خورشید با آن دلکشی شام بهت آلود می آید فرود همره حزن و سکوت و خامشی…

اخگر دانست چو با او به شکایت سخنم هست بر جست و به یک بوسهٔ شیرین دهنم بست چون شرم ز عریان شدنم در بَرِ…

ارهاب گوشهٔ چشمم ستاره یی ست، دیده ای آن را ؟ندیده ام حبهٔ انگور از آسمان ، دست فرا برده ، چیده ام حبهٔ انگور…

از یاد رفته رفتیم و کس نگفت ز یاران که یار کو؟ آن رفتهٔ شکسته دل بی قرار کو؟ چون روزگار غم که رود، رفته…

آشتی چندی به قهر گر چه زما رخ نهفته بود دیشب ز آشتی به برم تنگ خفته بود شب تا سحر نخفته و در پیش…

از عشق وسوسه می سازی از عشق وسوسه می سازی،تا پیش پام بیندازی یعنی : بزن !‌ و نمی دانی کز یاد رفته مرا بازی…

آشفتگی شوریدهٔ آزرده دل ِ بی سر و پا، من در شهر شما عاشق انگشت نما، من دیوانه تر از مردم دیوانه اگر هست جانا،…

آغوش رنج ها وه !‌ که یک اهل دل نمی یابم که به او شرح حال خود گویم محرمی کو که یک نفس با او…

افسانهٔ پری خفته در من دیگری، آن دیگری را می شناس چون ترنجم بشکن آنگه آن پری را می شناس من پری هستم به افسون…

افسانهٔ زندگی همنفس ، همنفس ، مشو نزدیک خنجرم ،‌ آبداده از زهرم اندکی دورتر !‌ که سر تا پا کینه ام ، خشم سرکشم…

افسون شیطان چرا کمتر از آن اشکی که از مژگانم آویزد دَوَد بر گونه ام آرام و در دامانم آویزد؟ چرا کمتر از آن آهی…

افسون گفتم:«به جادوی وفا، شاید که افسونش کنم» آوخ که رام من نشد، چونش کنم، چونش کنم؟ از دل چرا بیرون کنم، این غم که…

اگر دردی نباشد اگر دستی کسی سوی من آرد گریزم از وی و دستش نگیرم به چشمم بنگرد گر چشم شوخی سیاه و دلکش و…

آنان که خاک را تمام دلم دوست داردت، تمام تنم خواستار توست بیا و به چشم قدم گذار ، که این همه در انتظار توست…

آنجا و اینجا آنجا نشسته دخترکی شاداب با گونه های چون گل نسرینش لغزیده بر دو شانهٔ او آرام انبوه گیسوان پر از چینش زان…

اندوه شبی از در آمد دختر من لبش پُر شِکوه، جانش پُر زغم بود که در مهمانی ی ِ یارانم امروز سر شرمنده ام بر…

ای خوش آن روز ای خوش آن روز که با یار سر و کارم بود بی سخن با نگهش فرصت گفتارم بود آن که من…

ای آشنا ای آشنا چه شد که تو بیگانه خو شدی؟ با مهرپیشگان ز چه رو کینه جو شدی؟ ما همچو غنچه یک دل و…

ای زن ای زن ، چه دلفریب و چه زیبایی گویی گل شکفتهٔ دنیایی گل گفتمت ، ز گفته خجل ماندم گل را کجاست چون…

ای مرد ای مرد! یار بوده ام و یاورت شدم شیرین نگار بوده و شیرین ترت شدم بی من نبود اوج فلک سینه سای تو…

ای عشق دیر آمدی هنگام ناشناس دلی، دارم بگو ، بگو چه کنم ؟ پرهیز عاشقی نکند، پروای آبرو چه کنم ؟ این ساز پر…

با درد بسازم ای امید، ای اختر شب های من! نغمه ات افسرد بر لبهای من. شمع من آغاز خاموشی گرفت، عشق من گرد فراموشی…

آیینهٔ دل مگر هنوز، به خاطر،‌ تو را خیال من است که هر کجا به زبان تو شرح حال من است ؟ عجب ز اینهٔ…

این که با خود می کشم این که با خود می کشم هر سو، نپنداری تن است گورِ گردان است و در او آرزوهای من…

با قهر چه می کشی مرا با قهر چه می کشی مرا، من کشتهٔ مهربانیَم یک خنده و یک نگاه بس ، تا کشتهٔ خود…

با کولهٔ هفتاد و هشتاد تا زنده هستم زنده هستم، تا زنده بر انصار بیداد با اسبی از توفان و تندر ، با نیزه یی…

بار گسسنه چشمی سیاه و چهری، مهتاب رنگ داشت یک روز از در آمد و بنشست و بوسه خواست. آن بوسه جوی شوخ – که…

برای انسان این قرن برای انسان این قرن، چه آرزو می توان کرد که در نخستین فراگشت ، خراب و خون ارمغان کرد ببین که…

باز هم بیا بیا که به سر ،‌ باز هم هوای تو دارم به سر هوای تو دارم ، به دل وفای تو دارم مرا…

بازیچه دیشب به یاد روی تو سر کردم آن شکوهٔ نیافته پایان را در دامن خیال تو بگشودم از چشم ، چشمه های خروشان را…

برای چشم هایت گفتی که:«کاش چون تو مرا، ای دوست! گویا، زبان شعرو سخن می بود تا قصه ساز آتش پنهانم شعر شکفته بر لب…

باغ مهتاب دیشب، ای بهتر ز گل! در عالم خوابم شکفتی شاخ نیلوفر شدی در چشم پر آبم شکفتی ای گل وصل از تو عطرآگین…

برای روشنک داریوش زن، سختکوشی و زیبایی، با تخته پاره و تنهایی بازو گشوده و میراند، بر موجها به شکیبایی. در بیکرانی آبی ها، پیچیده…

برگ ریزان برگریزان دلم را نوبهاری آرزوست شاخهٔ خشک تنم را برگ و باری آرزوست پایمال یک تنم عمری چو فرش خوابگاه چون چمن هر…

بزغاله و میمون شنیدم باز هم گوهر فشاندی که روشنفکر را بزغاله خواندی ولی ایشان ز خویشانت نبودند در این خط جمله را بیجا نشاندی…

برف گزان آن دیده که با مهر به سویم نگران بود دیدم که نهانی نظرش با دگران بود آن اختر تابنده – که پنداشتمش عشق-…

بستر بیماری همراز من !‌ ز نالهٔ خود هر چند چشم تو را نخفته نمی خواهم یک امشبم ببخش که یک امشب نالیدن نهفته نمی…

بگو چه گونه بنویسم بگو چگونه بنویسم یکی نه، پنج تن بودند نه پنج، بلکه پنجاهان به خاطرات من بودند بگو چگونه بنویسم که دار…

به سوی شهر دهقان کنار کلبهٔ خود بنشست در آفتاب و گرمی بی رنگش در دیده اش تلاطم رنجی بود در سینه می فشرد دل…

به کاسهٔ خالی به کاسهٔ این خالی، چه بوده ، که دیگر نیست؟ تفکر و هشیاری، که نیست ، سرم سر نیست تفکر و هشیاری…

بهار بی گل نه نام کس به زبانم نه در دلم هوسی به زنده بودنم این بس که می کشم نفسی جهان و شادی ی…

بی خبری بگذشت مرا، ای دل! با بی خبری عمری با بی خبری از خود، کردم سپری عمری چون شعله سرانجامم، خاموشی و سردی شد…

بهانه بیا که رقص کنان جام را به شانه کشم به بزم گرم تو چون شعله یی زبانه کشم به کاکل تو نهم چهره و…

پولاد آبدیده جفای خلق و غم روزگار دیده منم وزین دو، رشتهٔ پیوند خود بریده منم شبم که سینهٔ من پرده دار اسرار است به…

بی شکیب نامه ام را به من باز ده- وای!… آنچه در او نوشتم، فریب است کی مرا عشقی و آتشی هست؟ کی مرا از…

پونهٔ وحشی ستاره بی تو به چشمم شرار می پاشد فروغ ماه به رویم غبار می پاشد خدای را! چه نسیم است این که بر…

پیچک آن یار که چون پیچک، پیوند به ما بسته بر شاخهٔ ارزانم، صد بند بلا بسته زین بند گریزانم، هر چند که می دانم…

پیک بهار آه! ای پیک دل انگیز بهار که صفا همره خود می آری با توأم! با تو که در دامن خود سبزه و سنبل…

تاریکی شب من به رغم دل بی مهر تو دلدار گرفتم گشتم و گشتم و بهتر ز تو را یار گرفتم خنده یی کردم و…

پیمان شکن هر عهد که با چشم دل انگیز تو بستم امشب همه را چون سر زلف تو شکستم فریاد زنان ،‌ ناله کنان، عربده…

ترانه ها شب مهتاب و ابر پاره پاره به وصل از سوی یار آمد اشاره حذر از چشم بد، در گردنم کن نظر قربانی از…

تسکین نیمه شب در بستر خاموش سرد ناله کرد از رنج بی همبستری سر ، میان هر دو دست خود فشرد از غم تنهایی و…

تکاپو دیدمت باز در گذرگاهی از پی سال ها جدایی ها کودکی باز زنده شد در من آن صفاها و بی ریایی ها زنده شد…

توفان امشب اگر یاری کنی، ای دیده توفان می کنم آتش به دل می افکنم، دریا به دامان می کنم می جویمت، می جویمت، با…

جامه دران یک رودخانه تحرک ، یک بامداد جوانی یک آفتاب درخشش ، یک ماه نقره فشانی دل : با هزار کبوتر ، در جنبش…

جای پا در پهن دشت خاطر اندوهبار من برفی به هم فشرده و زیبا نشسته است برفی که همچو مخمل شفاف شیر فام بر سنگلاخ…

جامهٔ عید سرخوش و خندان ز جا برخاستم خانه را همچون بهشت آراستم شمع های رنگ رنگ افروختم عود و اسپند اندر آتش سوختم جلوه…