مه می ستنوه زاهده پریده میخانې له ځم

مه می ستنوه زاهده پریده میخانې له ځم
زړه کې می ارزو ده یو ځل دغه کارخانې له ځم
اوښکی بدرګه شوی د ارزو د قافلی سره
ګڼو ولولو کی د اشنا سلامخانی له ځم
نه یمه زاهد د کعبی نه د بتخانی عابد
چیرته چې وی ستا حکایت هغه ترانې له ځم
دي دنګو ماڼیونه جفا جفا ناری اورم
نور به د وفا په امید شاړې ویرانې له ځم
نه غواړمه دا چې پنجره ماته زه تری خلاص شمه
خوښ یم دپنجرو سره دمینی پیمانې له ځم
دا ټولی کرواړی چې منلی دی سیلابه ما!
دا به می تقدیر وی چې د دام لاندې دانې له ځم
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *