زین پرده یکی نغمهء دمساز نیاید
رازیست درین پرده بسی مبهم و تاریک
یک گوش چرا محرم این راز نیاید
مرغی که شود بستهء این دام دریغا
تا حشر دگر بر سر پرواز نیاید
این گرسنه از خوردن ما سیر نگردید
یکبار بهم این دهن باز نیاید
زین کوی خاموشان نشنیدیم صدائی
آن را که خبر شد خبرش باز نیاید
در مدفن مرغان سخنگوی نواسنج
افسوس که جز جغد به آواز نیاید
یک کبک نخندید درین کوه که ناگاه
اندر پی او پنجهء شهباز نیاید
از خوان فلک نعمت جاوید مجوید
زین زال سیه کاسه بجز آز نیاید
چون قاری ما باز بصد قرن درین ملک
دانا خلف حافظه شيراز نیاید
صد ناظم گوینده ببینیم ولیکن
زین ها همه یک شاعر ممتاز نیاید
هر قطرهء باران نشود گوهر شهوار
هر شعر، جهانگیر و فلک تاز نیاید
هر لب بنفس کار مسیحا نتوان کرد
از هر قلمی قدرت اعجاز نیاید
هر قوم که روشن نکند نام بزرگان
در مجمع اقوام سر افراز نیاید
دوستان عزیز خطابهء منظوم ومنثور در مورد ملک الشعراء قاری عبدالله از شاعر توانا استاد خلیل الله خان خلیلی (رح)بشما تقدیم است!
در پیشگاه تربت تو سر بااحترام وتجلیل فرود آرم و درود میخوانم که باسخنان شيوا ودل انگیز، باحرمت استادی و بزرگواری از تربت پاک تو شور عشق وجنون بر میخیزد. عشقی که از دوست قرآن در سینه پنهان داشتی وشوریکه از مولوی وحافظ واز سعدی سنائی به ارمغان آورده بودی. کاروان زندگی تا مسیر مرگ ونیستی قدم قدم پیش میرود. اين خوابگاه خفتگان مرجع دلیران وجنگ آوران وتاجکذاران بوده، اما آوازهء درای سخن و آواز جرس ادب از مشهد تو بگوش برسد ویاد این جرس تا حشر برجاست. امروز که بر مزار تو تجلیل بر کاخ سخن است خانهء این معماران قدر شناس آباد باد که خرابهء تربت ترا از ویرانی نجات بخشیدند. دستهء گلی نداشتم که بر مزار تو نثار میکردم این چند قطرهء اشک را بران گلزمین سخن می فشانم هر چند شایستهء مقام ارجمند تو نیست.
