گر بگوشش سخن حضرت استاد رود
کی چنین درس وفا شوخ مرا یاد رود
بسلیمان چه خلل میرسد از لشکر مور
کی ز خط دبدبهء حسن خدا داد رود
برسر کوی کسی گشته زمینگیر طواف
مشت خاکم مگذارید که بر باد رود
قطره زن اشک روان میشود از چشمهٔ کوه
تیشه را چون بزبان قصهٔ فرهاد رود
بسکه حیرت زدهء خاطر دلگیر خودم
خنده چون غنچهء تصویر مرا یاد رود
پیرو دور نگاه تو بود فتنهء چرخ
یاد شاگرد کجا شیوهء استاد رود
مژهء شوخ ترا دیده کنم قطع سخن
بزبان چون سخن از دشنهء فولاد رود
بید مجنون شود از ریشهء سودای جنون
کاکلت گر ز کف شانهء شمشاد رود
میروم خود بدم خنجر نازش قاری
کینه ام گر ز دل غمزهء جلاد رود
کی چنین درس وفا شوخ مرا یاد رود
بسلیمان چه خلل میرسد از لشکر مور
کی ز خط دبدبهء حسن خدا داد رود
برسر کوی کسی گشته زمینگیر طواف
مشت خاکم مگذارید که بر باد رود
قطره زن اشک روان میشود از چشمهٔ کوه
تیشه را چون بزبان قصهٔ فرهاد رود
بسکه حیرت زدهء خاطر دلگیر خودم
خنده چون غنچهء تصویر مرا یاد رود
پیرو دور نگاه تو بود فتنهء چرخ
یاد شاگرد کجا شیوهء استاد رود
مژهء شوخ ترا دیده کنم قطع سخن
بزبان چون سخن از دشنهء فولاد رود
بید مجنون شود از ریشهء سودای جنون
کاکلت گر ز کف شانهء شمشاد رود
میروم خود بدم خنجر نازش قاری
کینه ام گر ز دل غمزهء جلاد رود
