بنمای روی تا دل و جان در تو گم شود

اندوه آتشین و نفس‌های خسته‌گی
با چای‌سبز و طعم‌لبان در تو گم شود

تاریخِ امتدادِ زمین منقرض شود
تکرار خاطرات زمان در تو گم شود

آیینه با شمایل بس بی‌تفاوت‌اش
با یک نگاه پرهیجان در تو گم شود

زیبایی‌ات بهار علف‌های وحشی است
دیوانه‌بادهای دوان در تو گم شود

گاهی سکوت پاسخ اقناع مطلب است
بگذار تا بدیع و بیان در تو گم شود

‍ منیر احمد بارش