بهار رفته و این روزها زمستان است

اتاق خانه‌ی ما از درخت سرشار است
مذاق کوچه‌ی ما تَرگذشت باران است

به سمت رود روان گشته است این کوچه
عبور آب از این کوچه‌باغ آسان است

اگر چه بنده‌ی عقل‌اند این خیابان‌ها
جنون زیادتر از حد یک بیابان است

هنوز نام خدا، نام عشق، آزادی
کنار نام تو در ابتدای قرآن است

ولی چه سود که حتی صدای یک قمری
صدای صاعقه در خاطری پریشان است

‍ روح‌ الامین امینی