می‌نویسم همه‌ی آنچه به من دادی را

شب فرا می‌رسد از راه و خدا می‌پوشد
زیر موهای تو سرتاسر ‌آبادی را

بویِ در باد رهایِ تو می‌آموزاند
به من و زندگی‌ام شیوه‌ی بربادی را

رفته‌ای، خاطره‌ات هست که تکرار کند
عصرها جمله‌ی “از چشم من افتادی” را

گفتی آزادی و من مانده‌ام اکنون چه کنم
بی تو در کنج قفس این همه آزادی را

رامین عرب نژاد