غازی میربچه خان کوهدامنی؛ الگوی وحدت ملی و استقامت در برابر بیگانگان
میر بهاءالدین، ملقب به غازی میربچه خان کوهدامنی، شخصیتی است که در سال ۱۸۲۵ میلادی در دامنهی پرفیض کوهدامن و در خانوادهای اصیل دیده به جهان گشود. او که در جوانی به زیور علم و سواد آراسته گشته بود، تنها یک فرمانده نظامی نبود؛ بلکه پیشوایی متدین و صاحب بصیرت به شمار میرفت که شخصیتش با آرمانهای والای انسانی و اسلامی صیقل یافته بود. میربچه خان به عنوان جوانترین فرزند میر درویش خان، با تکیه بر تربیت خانوادگی و دانش زمانه، توانست به چنان جایگاهی از محبوبیت دست یابد که نامش نه از طریق تبلیغات پوشالی، بلکه از اعماق قلب تودههای مردم در سرودهها و فرهنگ عامه به عنوان سمبل «رُسرسانی» و نجاتبخشی ثبت گردد.
در کشاکش جنگ دوم افغان و انگلیس، زمانی که استعمار با تمام قوا و پس از معاهده ننگین گندمک به حریم وطن تاخت، شخصیت پولادین و کاریزماتیک میربچه خان در قامت یک رهبر ملی متجلی شد. او با روحیهای سرشار از ایثار و وطنپرستی، در کنار سایر علمای برجسته و مبارزان نستوه، نقش محوری را در بسیج اقوام و انسجام جبهات مقاومت ایفا کرد. حضور حماسی او در نبردهای سرنوشتساز کابل، کاریزمیر و شیرپور، نشاندهنده نبوغ نظامی و استقامت بینظیر مردی بود که در سرمای طاقتفرسای زمستان، با تکیه بر نیروی ایمان و وحدت ملی، ماشین جنگی مجهز بریتانیا را به زانو درآورد و از شرف و تمامیت ارضی کشور صیانت نمود.
تفاوت بنیادین میربچه خان و همرزمانش با چهرههای فرمایشی تاریخ، در اصالت خاستگاه و نیت خالصانه آنان نهفته است؛ او رزمندهای بود که برای قدرت یا وابستگی به اجانب گام برنداشت، بلکه تمام عمر خود را وقف آزادی و نوامیس ملی کرد. حتی در دوران هجرت و پس از بازگشت به وطن در دوران امیر حبیبالله خان، او همان شخصیت متواضع و مردمی خود را حفظ نمود و تا پایان عمر در سن ۸۰ سالگی، به عنوان نماد زنده حریت در زادگاهش زیست. میراث او، نه قصرهای میلیون دلاری، بلکه نام نیکی است که به عنوان یک قهرمان واقعی و بیادعا، در جریده عالم و در حافظه تاریخی ملت افغانستان جاودانه مانده است.
نشر سخنور | Sokhanwar.Com
