درود گرم به آنان که گرم پیکارند
درین وطن که برزمند برای آزادی
***********
چه جان فزاست به عالم نوای آزادی
که مرد زنده شود ازصدای آزادی
زشوق زنده شود مرغ در قفس رنجور
به گوش میشنود از صدای آزادی
به گور تیره اسیر آرمان نخواهد برد
اگر کشد نفسی درهوای آزادی
به پیرهن ز مسرت کنون نمیگنجم
گشوده بال به سرما همای آزادی
زحال مردم در بند کشیده دنیا
خبر کسیست که داند بهای آزادی
به هرکجا که برفتم به من همی گفتند
مریض عشق وطن را دوای آزادی
به جان نثاری مردان این وطن نازم
که کردهاند همه هستی فدای آزادی
درود گرم به آنان که گرم پیکارند
درین وطن که برزمند برای آزادی
به کاخهای بلندت همیشه ای میهن
دراهتزاز بود این لوای آزادی
ندیمی ار نکنی سر به خاک خود قربان
نمیدهد به تو زیبی قبای آزادی
“روانشاد محمد یونس پیما ندیمی”
بگرام ۱۳۵۲ خورشیدی
