اهل دنیا زان سبب اعمی دل اند

اهل دنیا کوردل هستند. نمی توانند پاک را از ناپاک یا زشت را از زیبا تشخیص دهند. حرص و ولعی که در جانشان هست آنان را در این دنیا به نوشیدن و بلعیدن هر خوراک و طعامی وا می دارد. به تعبیر مولانا چنین افرادی شورابهٔ آب و گِل می نوشند یعنی آنچه می نوشند آب زلالی نیست که عطش آنها را برطرف کند بلکه آبی آمیخته با گل است که نه طعم مطلوبی دارد و نه ظاهر زلال و دلنشینی. طعام اهل دنیا گوارا نیست و به ناپاکی های عالم ماده آلوده شده است.

علی منهاج