آن یکی ریگی که جوشَد آب از او

نه اینکه وجود ندارد اما به تعبیرِ مولانا سخت کمیاب است کسی که حرف‌هایش و اعمالش همچون چشمه‌ای باشد که گویی هرچه از آبِ گوارای آن می‌نوشی تشنه‌تر می‌شوی. کسی که همنشینی با او برایت ذره‌ای ملال نمی‌آورد. گویی هر چه در وجودِ اوست با دیگران فرق دارد ‌و این تفاوت نه کهنه می‌شود، نه ملال می‌آورد، نه بودن با او عادت می‌شود، و نه هرگز از او خسته می شوی. یافتنِ چنین کسی البته بخت هم می خواهد؛ اما مولانا یافتنِ چنین کسی را فقط به بخت نمی‌سپارد. او ما را به جستنِ آن چشمه ترغیب می‌کند، باشد که بخت نیز یاری کند.

علی منهاج