از تو ای بی‌نقشِ با چندین صُوَر

از تو ای بی‌نقشِ با چندین صُوَر
هم مُشَبِّه هم مُوَحِّد خیره‌سر
(مثنوی، دفتر دوم، بیت ۵۷)

مولانا خداوند را مورد خطاب قرار می‌دهد و او را که بی‌نقش و صورت است سبب حیرانی همه می‌داند؛ هم آنان که اهل تشبیه‌ هستند و هم آنان که به وحدانیّت خداوند معتقدند. این افراد را مولانا «خیره‌سر» یا همان حیران می‌نامد. خداوند از هر چونی مبرا است و هیچ شباهت و یکسانی با هیچ چیز در این عالم ندارد گرچه در همه چیز حضور دارد.

علی منهاج