وه! که گر من باز بینم روی یار خویش را
مردهای بینی که با دنیا دگربار آمده است
(سعدی، غزلیات)
مردهای بینی که با دنیا دگربار آمده است
(سعدی، غزلیات)
در عشق، جز دیدن روی معشوق هیچ عنصر و پدیدهای عاشق را زنده نمیکند. وقتی معشوق همهٔ جان عاشق را پر کرده باشد و جز خود جایی برای هیچ کس نگذاشته باشد، عاشق تنها به دیدار اوست
که دوباره جان میگیرد و از ملال و اندوه دوری رهایی مییابد؛ زیرا بهترین و لذتبخشترین لحظات زندگی در فراق معشوق، به بدترین و تلخترین لحظهها تبدیل میشود. تنها معشوق است که شیرینی و لذت واقعی را با حضور خود برای عاشق مهیا میکند.
علی منهاج
