شبِ وصلِ من و معشوقِ مرا آخِر نیست
(سعدی، غزلیات)
هر رابطهٔ عاشقانهای تختهبندِ زمان و مکان است. تنها یک استثنا در عالم وجود دارد که عشق را از بندِ زمان و مکان رها میکند و ابدی میگرداند و آن وقتی است که معشوق خداوند است. خداوند در حصارِ زمان و مکان نیست و رابطهٔ عاشقانه با او نیز هیچ محدودیّتی را برنمیتابد. به تعبیرِ سعدی روز و شب به انتها میرسند، امّا عالیترین و کاملترین رابطه که ارتباطِ عاشقانهٔ بنده با پروردگارِ خویش است هرگز تمام نمیشود.
علی منهاج





