مقدارِ آفتاب ندانند مردمان

ما انسان‌ها معمولاً قدرِ دارایی‌های خود را نمی‌دانیم. گویی فراموش می‌کنیم که آن نعمت‌ها وجود دارند و یا ارزشی دارند؛ اما وقتی آنها را از دست دادیم بر از دست‌ دادنشان افسوس می‌خوریم، اشک می‌ریزیم و آه می‌کشیم.
سنایی غزنوی مثالِ خورشید را به کار می‌برد که تا زمانی که هست کسی به آن توجهی نمی‌کند، نور و گرمای آن حس نمی‌شود و به چشم نمی‌آید، اما وقتی روزی خاموش شد و نورافکنی و گرمابخشیِ آن تمام شد آن وقت است که همه از وجودِ خورشید باخبر می‌شوند. وقتی که دیگر خیلی دیر است.

علی منهاج