گفتم ار چیزی نباشد در بهشت

گفتم ار چیزی نباشد در بهشت
غیرِ این شادی که دارم در سِرِشت
هیچ نعمت آرزو ناید دگر
زین نپردازم به جوز و نیشکر
(مثنوی، دفتر چهارم)

بهترین نعمت در بهشت، نهرهای شراب و عسل، میوه‌های خوش‌طعم و زنان زیباروی و …نیست؛ بلکه از نظر مولانا، برترین موهبت در بهشت شادی و شور است. نبودن غم و اندوه و شرمندگی بزرگترین نعمت برای بهشتیان است. این شادی و سربلندی را البته در آنجا به کسی نمی‌دهند یا نمی‌فروشند بلکه آدمی می‌بایست آن را با خود از این عالم به آن عالم ببرد. کسی که در این جهان همواره غمگین، زیاده‌خواه یا ناراضی باشد، در آن جهان نیز همین صفات را با خود خواهد داشت. هر آنچه در آنجا هست، حداقل سایه یا بارقه‌ای از آن اینجا بوده و این آدمی است که توشهٔ خود را از این و آن ویژگی پر می‌کند.

علی منهاج