گر بخسبد عاشقی جز در کفن

عاشق واقعی همواره در شور و شوق رسیدن به معشوق است. او لحظه‌ای از این شور غافل نیست و تنها به معشوق و وصال می‌اندیشد. عطار می‌گوید عاشق واقعی مگر فقط مرده باشد که آرام گیرد؛ یعنی او تا جان در بدن دارد از معشوق غافل نمی‌‌شود و به خود نمی‌پردازد.
اما عاشقی که تنها لاف عاشقی می‌زند، در عمل به فکر خود است و اگر ادعای عاشقی می‌کند در واقع برای منافعی معشوق را می‌خواهد.
به تعبیر ساده‌تر در بسیاری از عشق‌ها، عشق سودجویانه است و این سود به نفع عاشق است که از طریق معشوق برایش حاصل می‌شود.
در عشق باید دید که عاشق به دنبال چه مطلوبی در معشوق و وصال است. آیا خود معشوق بدون تعلقات او مد نظر است و یا تعلقاتی در میان است که به واسطه رسیدن به او برای عاشق تحصیل می‌شود.

علی منهاج