خُنُک نیکبختی که در گوشهای
به دست آرد از معرفت توشهای
(سعدی، بوستان)
به دست آرد از معرفت توشهای
(سعدی، بوستان)
خوردن و خوابیدن، روزمرگیکردن، روز و شب را پیِ انباشتِ مادیّات صرفکردن و از معرفتاندوزی غافلماندن شرطِ آدمیّت نیست.
سعدی یکی از شروطِ نیکبختی را در معرفتاندوزی میداند. معرفت به آدمی آگاهی میبخشد تا هم خود را بهتر بشناسد، هم عالم را بهتر و دقیقتر ببیند و عمرِ خود را به بطالت نگذراند. به تعبیرِ سعدی خوشا به حالِ کسی که توشهای از معرفت در طولِ عمرِ خود فراهم میکند و عمرِ باارزشِ خود را صرفاً به خور و خواب، امورِ سطحی و جهل و غفلت نمیگذراند.
علی منهاج
