خواجه در عیب است غرقه تا به گوش

برخی افراد مرفّه و ثروتمند به تعبیرِ مولانا تا سر غرق در عیب هستند اما عیوبِ خود را پشتِ داراییِ خویش پنهان می‌کنند. زرق و برق‌های دنیوی می‌تواند تا حدودی معایب و خصلت‌های زشتِ انسان را پنهان کند اما اگر این زرق و برق‌ها و ثروت از بین برود یا کم شود آن هنگام است که هویّتِ حقیقی و وجودیِ انسان عیان خواهد شد. دارایی می‌تواند از سویی باعثِ آسودگی و راحتیِ انسان شود و از سوی دیگر همچون پوششی بر عیوبِ او بشود و او را در غفلت نسبت به عیوبِ خود نگاه دارد.

علی منهاج