مِیلش اندر طعنهٔ پاکان بَرَد
(مثنوی، دفتر اول)
خداوند همواره پشت و پناهِ پاکان و بندگانِ حقیقی و صالح خود است؛ به همین دلیل هرگاه افرادی از روی بدخواهی، حسد و غرضورزی به ایشان طعن و تهمت بزنند، خداوند رسوایشان می کند. در واقع، مکرِ شیطانیِ آنان به خودشان برگردانده میشود و رسوایی و بیآبرویی گریبان خودشان را میگیرد. لذا خداوند با همان دامی که بدخواهان برای نیکخواهان گستردهاند، آنان را اسیر و عذاب مینماید.
علی منهاج





