ماهیی با آب عاصی کی شود؟
(مثنوی، دفتر پنجم)
همنشینی با پارسایان و بندگان خاص خداوند که چون جو پاک و روان هستند بر هر انسانی اثر میگذارد و او را تازه میکند. همانطور که ماهی را از آب گریز و گزیری نیست، کلوخِ خشکِ وجود نیز در اثر همنشینی با اولیا خداوند به گوهر شفاف و قیمتی تبدیل میشود و لذا از بهترین راههای تبدیل سیئات به حسنات همنشینی با پارسایان است. روح انسان این قابلیت بینظیر را دارد که از زیباییها و نیکیها زیبا و نیک گردد و پالایش یابد. انسان اگر با پارسایان همنشینی نکند رفته رفته همچون آن ماهی خواهد شد که آب او کم میگردد و بر خشکی میافتد؛ روح و جان او خواهد پژمرد و از بین خواهد رفت.
علی منهاج





