چون بیابی صحبتِ صدّیق را
(مثنوی، دفتر چهارم)
در دنیایی که بسیاری از مردم از صدق و راستی دور شدهاند و زندگیشان به انواعِ دروغ و ریا آلوده شده است صحبت با اهل خلوص، صدق و یکرنگی نعمتی بزرگ است که باید قدر آن را دانست. مولانا به ما توصیه میکند که با اهلِ صدق و وفا همنشینی کنیم، مصاحبتِ آنان را غنیمت شمریم و این توفیقِ بزرگ را از دست ندهیم. گرچه یافتنِ انسانهای ساده، بیریا و صدّیق نیز آسان نیست و هوش، دقّتِ نظر و هشیاری میطلبد، هنوز دنیا از چنین انسانهایی تهی نشده و اینجا و آنجا میتوان آنها را یافت. همنشینی با چنین انسانهای شریفی هم وقت را خوش میکند و هم میتوان از رهگذرِ این مصاحبت بر کفّهٔ پاکی و صدقِ خود افزود.
علی منهاج





