جایی که شکوه ها به صف زیر و بم رسد
حلوای آشتی است دو لب گر بهم رسد
شرح:
اینجا یک آموزندگی بسیار مهم در زندگیست. وقتی بحث از جاده اصلی خارج شد و راه بدی بخود گرفت از آن صرف نظر کن.
وقتی دو کس با هم مشاجره میکنند، جانب خیر خواه حلوای تهیه میبیند و هر دو جانب را مهمان میکند و به این بهانه میان دو مسلمان صلح میکند. «خوش بحال شما انترنتی ها که دوری بهانهء تان است و به کسی حلوا نمیدهید» ولی حلوای آشتی در بحث که به بیراهه میرود همان دو لب بهم نهادن و خاموشی اختیار کردن است.
در این بیت هیچ عادات تشبیه میان «مشبه» که «حلوای آشتی» است و میان «مشبه به» که « دو لب بهم رساندن» است وجود ندارد. یعنی تشبیه تمثیل نیست، بلکه یک تشبیه معنویست و وجه شبه آنکه: هر دو راه خلاصی و صلح است.
بیدل در همین مفهوم در جایی دیگری راهی خلاصی را چنین معرفی میکند:
«از مدرسه دم نا زده بگریز و گرنه»
«برخواست رگ گردن و آمد به میان بحث»
پیامبر گرامی اسلامی در این رابطه چه زیبا گفته اند: أترک المراء ولو کنت محقاً « از مجادله بپرهیز اگر بر حق هم باشی»
حلوای آشتی است دو لب گر بهم رسد
شرح:
اینجا یک آموزندگی بسیار مهم در زندگیست. وقتی بحث از جاده اصلی خارج شد و راه بدی بخود گرفت از آن صرف نظر کن.
وقتی دو کس با هم مشاجره میکنند، جانب خیر خواه حلوای تهیه میبیند و هر دو جانب را مهمان میکند و به این بهانه میان دو مسلمان صلح میکند. «خوش بحال شما انترنتی ها که دوری بهانهء تان است و به کسی حلوا نمیدهید» ولی حلوای آشتی در بحث که به بیراهه میرود همان دو لب بهم نهادن و خاموشی اختیار کردن است.
در این بیت هیچ عادات تشبیه میان «مشبه» که «حلوای آشتی» است و میان «مشبه به» که « دو لب بهم رساندن» است وجود ندارد. یعنی تشبیه تمثیل نیست، بلکه یک تشبیه معنویست و وجه شبه آنکه: هر دو راه خلاصی و صلح است.
بیدل در همین مفهوم در جایی دیگری راهی خلاصی را چنین معرفی میکند:
«از مدرسه دم نا زده بگریز و گرنه»
«برخواست رگ گردن و آمد به میان بحث»
پیامبر گرامی اسلامی در این رابطه چه زیبا گفته اند: أترک المراء ولو کنت محقاً « از مجادله بپرهیز اگر بر حق هم باشی»
