جام الفت بسکه بر طاق تأمل چیده اند
دور لطف از یاد بر گشتن تغافل میشود
شرح:
جامهای ظریف و شکننده باید بسیار با دقت در طاق مطمئن چیده شوند، هر گاهی هم که میخواهی یکی از آن ها را بر داری نباید تغافل کنی. چون در صورت تغافل میشکند!
اگر انسان لطف خود را موکول برای برگشتن نمود به غفلت مبدل میشود و در نهایت آن لطف را فراموش میکند. «یعنی در عبادت و بندگی امروز و فردا مکن، چون به غفلت عادت میکنی. یا اینکه در اثر غفلت آنرا میشکنی»
بندگی، دوستی، الفت و عشق هم جامهای بسیار ظریف زندگی اند، باید با بسیار دقت و همانگونه ای که شارع گفته است چیده گردند و انجام داده شوند. در صورت تحریف، بی تأملی و عدم دقت به بیراهه میروند. ای بسا از طریقه های بنام اسلام و عبادت جز شرک، بت پرستی و مخالفت با شارع چیزی دیگری نیستند. پس بیدل ما را به رفتار همراه با تأمل و دقت در بندگی خدا، در دوستی انسانها، در عشق با معشوقه و… دعوت میکند، این حرف بجایی است.
تأمل در چیدن لازمه دانستن اصول است، هر گاه میخواهی شبکه ای را بسازی، تعمیری را متوازن اعمار کنی، روش ادبی، سیاسی و… ایجاد نمایی، باید قبل از همه به اصول آن آشنایی داشته باشی، آموخته و مجرب باشی. این گفته های بیدل حرف های ساده و منطبق در عشق های حیوانی و دوستی های عادی نیست، حرفی است فراتر و با ارزش تر از عشق که مردم از آن درک و فهم دارند، یعنی عشق خدای نه عشق شهوانی.
خداوند متعال و پیامبر گرامی به ما امر و هدایت نموده اند که در تصرفات و عبادات خود از بدعت، خرافات، تجاوز، عجب، تکبر، ظلم و زیاده روی بپرهیزیم. اینها همه اش عدم موازنه اجزا در جوهر انسانیت، چیدن اشیاء ظریف بدون تأمل و عدم اعتدال است.
دور لطف از یاد بر گشتن تغافل میشود
شرح:
جامهای ظریف و شکننده باید بسیار با دقت در طاق مطمئن چیده شوند، هر گاهی هم که میخواهی یکی از آن ها را بر داری نباید تغافل کنی. چون در صورت تغافل میشکند!
اگر انسان لطف خود را موکول برای برگشتن نمود به غفلت مبدل میشود و در نهایت آن لطف را فراموش میکند. «یعنی در عبادت و بندگی امروز و فردا مکن، چون به غفلت عادت میکنی. یا اینکه در اثر غفلت آنرا میشکنی»
بندگی، دوستی، الفت و عشق هم جامهای بسیار ظریف زندگی اند، باید با بسیار دقت و همانگونه ای که شارع گفته است چیده گردند و انجام داده شوند. در صورت تحریف، بی تأملی و عدم دقت به بیراهه میروند. ای بسا از طریقه های بنام اسلام و عبادت جز شرک، بت پرستی و مخالفت با شارع چیزی دیگری نیستند. پس بیدل ما را به رفتار همراه با تأمل و دقت در بندگی خدا، در دوستی انسانها، در عشق با معشوقه و… دعوت میکند، این حرف بجایی است.
تأمل در چیدن لازمه دانستن اصول است، هر گاه میخواهی شبکه ای را بسازی، تعمیری را متوازن اعمار کنی، روش ادبی، سیاسی و… ایجاد نمایی، باید قبل از همه به اصول آن آشنایی داشته باشی، آموخته و مجرب باشی. این گفته های بیدل حرف های ساده و منطبق در عشق های حیوانی و دوستی های عادی نیست، حرفی است فراتر و با ارزش تر از عشق که مردم از آن درک و فهم دارند، یعنی عشق خدای نه عشق شهوانی.
خداوند متعال و پیامبر گرامی به ما امر و هدایت نموده اند که در تصرفات و عبادات خود از بدعت، خرافات، تجاوز، عجب، تکبر، ظلم و زیاده روی بپرهیزیم. اینها همه اش عدم موازنه اجزا در جوهر انسانیت، چیدن اشیاء ظریف بدون تأمل و عدم اعتدال است.
