کو جهد که چون بوی گل از هوش خود افتم

کو جهد که چون بوی گل از هوش خود افتم
يعنی دو سه گام آنسوی آغوش خود افتم
شرح:
در این بیت از غزل، بیدل آرزو میکند که کیفیت گل را داشته باشد. در همان مصرح اول هم مدعا را می گنجاند و هم مثال را می آورد.
در چه چیز؟ بیدل میخواهد با ارزشهای که دارد به دیگران نفع برساند و مردم را خرسند گرداند، همانند اینکه گل بوی خود را افشان میکند و فراتر از خود می گستراند، هرچند بویش پاشان میگردد، خودش رو به زوال میرود، از شادابی باز می ماند، در حقیقت خود را فراموش میکند. بیدل هم آرزو میکند که از خود بگذرد و مفید برای دیگران باشد. معنای ایثار همین است!
مصرع دوم تفسیر مصرع اول و یا توضیح آنست. بدین معنا که؛ میخواهد از خود و فکر خود دور گشته و در فکر دیگران باشد، برای دیگران باشد، در خیر دیگران باشد، برای خوشی دیگران تلاش نماید و…
ضمنا یک تذکیر است برای انسانها که، باید از خود فراتر فکر کنند و خود نگر و خود خواه نباشند.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *