زندگینامه نورالله نورزی
نورالله نورزی، شاعر و نویسندهٔ جوان افغانستان، فرزند امینالله نورزی ، در سال ۱۳۸۶ هجری خورشیدی در تایمنی کابل چشم به جهان گشود. روح او از همان آغاز، با واژه و معنا پیوندی پنهان داشت؛ پیوندی که سالها بعد، خود را در شعر و اندیشه آشکار ساخت.
نورزی، سفر شعری خویش را در سال ۱۴۰۱ هجری خورشیدی آغاز کرد؛ سفری که نخستین گامش با خواندن و تأمل در ابیات مولانا جلالالدین محمد بلخی برداشته شد و در وادیهای پیچیده و پرشکوه عرفان ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی به اوج رسید. این سیر معنوی، زبان او را از احساس به حکمت رساند.
نخستین بیت او، که میتوان آن را منشور فکری و اخلاقی شاعر دانست، چنین است:
ای نورزی بهر دنیا مایۀ آباد باش
در میان مرگ و میلادت ز خوف آزاد باش
این بیت، نهتنها آغاز شاعری او، بلکه اعلان راهیست که شاعر در آن، انسان را به آزادی از ترس، آگاهی از بودن، و مسئولیت در برابر جهان فرامیخواند.
نورزی شاعریست دلبستهٔ عرفان، معنا و بیداری؛ واژه برای او ابزار زیبایی صرف نیست، بلکه وسیلهایست برای کشف حقیقت، پالایش درون و روشنی ذهن جامعه. شعر او، اغلب از درون جوانی میجوشد که میان شور احساس و وقار اندیشه ایستاده است.
زادگاهش کابل است، اما سکونت اصلی نامبرده ولایت باستانی هرات، ولسوالی نظامشهیدِ گذره می باشد که بر ذوق و زبانش تأثیر ژرف نهاده؛ هراتی که قرنها مهد ادب، عرفان و هنر بوده و هنوز نفس تاریخ در کوچههایش جاریست. موصوف تعلیمات ابتدایی خویش را در لیسه ذکور شهرک وحدت به اتمام رسانید و فعلاً در حال سپری نمودن دورۀ کانکور میباشد.
از میان شاعران، مولانا جلالالدین محمد بلخی و بیدل دهلوی بیشترین تأثیر را بر جهانبینی و سبک فکری او گذاشتهاند؛ یکی آموزگار شور و سماع معنا، و دیگری معمار اندیشههای پیچیده و عمیق عرفانی. وی ارادت خاصی به ابوالمعانی میرزا عبدالقادر بیدل دهلوی دارد و در معنا کسی را همتای بیدل نمیبیند این ارادت را میتوان از شعر وی دریافت که میگوید
بهر من پیر خرد استاد دانا بیدل است
پهلوان اندر سخن بابای معنا بیدل است
آرزوی نورزی، فراتر از شهرت و نام، رضای خداوند متعال، بیدارسازی اذهان عامه و خدمت صادقانه به جامعه، کشور و فرهنگ زبان فارسی است. او باور دارد که شاعر، مسئول است؛ مسئول زمان خویش، مردم خویش و واژههایی که بر زبان میآورد.
نورزی امروز، شاعریست جوان با صدایی در حال شکلگیری؛ صدایی که میان سنت و امروز، میان عرفان و اجتماع، راه خود را آرام اما استوار میپوید.
