گــرفــتـارم، گــرفــتــار محـبت

کشـیـدم مـن ز بهـر یـوسف خود
دل و جـان را بــه بــازار محبت

چو کوچک تاراندر عشق یوسف
بـه جـان هسـتم خــریـدار محبت

نه آلایـد بـه جــام جــم لــب خود
هر آن کس گشته سرشار محبت

قـد مُلـک و مَـلک جـمله خمیدند
چـو جـانـان کــرد اظهار محبت

مسـیـحــا بــا هـمـه انفـاس قدسی
چـو مجــنون گشته بیـمار محبت

جـمـیـع انــبـیـا صــلـوا علـیـهــم
چـو بلـبـل مسـت گــلزار محبت

نـباشـد نـوش جـز لـعـل لـب یـار
گـزیـــده ایــن دلــم مــار محـبت

شود مستانه شه چون طور عالم
اگـر سـازم مــن اظـهــار محبت

حضرت سید مستان شاه (رح)