باز از آن کاکل پریشان شکوه سر خواهیم کرد

باز از آن کاکل پریشان شکوه سر خواهیم کرد
خاطر آشفته را آشفته تر خواهیم کرد
گر چنین از خط بریزد خار در راه نگاه
خار خار شوق او را از دل بدر خواهیم کرد
قاصد بلبل بسوی گل نباشد جز نسیم
پیش او پیک صبا را نامه بر خواهیم کرد
در غزل از شور لعل او نمک خواهیم ریخت
در سخن از حرف شیرینش شکر خواهیم کرد
گر نلغزد پای ما از راه نا هموار عشق
عاقبت در کوی او خاکی بسر خواهیم کرد
این‌قدر گر تیغ ناز یار از ما میبرد
ما هم از سودای او قطع نظر خواهیم کرد
آبرویم پیش مردم تا بکی ریزد سرشک
مااز پس چارهء این پرده در خواهیم کرد
در مزاج ما نمی سازد چو زاهد زهد خشک
چاره جوئیهای طبع از شعر تر خواهیم کرد
سرو آزاد وطن گر یادم آید اینچنین
زاشتیاق صحبتش از خود سفر خواهیم کرد
گر بدست ما فتد یک صفحه از طبع بهار
همچو بلبل دفتر گل را زبر خواهیم کرد
طبع موزون تو قاری کرچه دارد سبک هند
ما هم از ایرانیان کسب هنر خواهیم کرد

غزلیست از ملک الشعراء قاری به استقبال از غزل ملک الشعراء ایران بهار هنگامی که آزاد غزل او را با نامه ای از تهران برای ملک الشعراء قاری فرستاده بود در حدود ۱۳۴۸ سروده شده است تقدیم به شما دوستان عزیز!