از بختِ بد اگر قدغن شد حضورها

من زنده ام هنوز، ولی چند هفته ایست
صف بسته اند دور و برم مرده شورها

در زیر سقف زندگی ام بی هوا شدم
پیوسته ام به عالم زنده به گورها

دیریست باغ و برگ نشانم نمی دهند
دل بسته ام به چوب کجی مثل کورها

از خود فرار می کنم این راهِ آخر است
من می روم که گم شوم آن دور دووورها

محمد اکرام بسیم