با عشق میرفتم به سوی کار و بارِ خود
در کابلی که میگریزی از نگارِ خود
مثل زمینِ خشکهای هستم که میسوزم
با تشنگی از ریشه میخوردم چنار خود
در پیش پای خویش میمانم کلاهم را
میخندم از بیدانشی بر ابتکار خود
در دامن خود جمع کردم خون کابل را
از سالهای پیش هستم سوگوار خود
شام از سر ناچاری و بدبختیِ هر روز
آماده میکردم به دستِ خویش دار خود
در صبح مانند زمین بودم که میچرخید
با گردش ِ آرام بر دورِ مدار خود
اسماعیل لشکری
نوشتههای شما میتواند
مسیر فرهنگی جامعه را تغییر دهد؟ نشر سخنور از تمامی جوانان صاحبقلم 🇦🇫 🇮🇷 🇹🇯 🇵🇰 (۱۵ تا ۳۰ سال) دعوت میکند تا در مسابقه بزرگ مقالهنویسی با موضوع «نقش کتاب در رشد فرهنگ» شرکت کنند. این فرصتی است تا نه تنها برنده جوایز نقدی و تقدیرنامه شوید، بلکه اثرتان را در میان ۱۰ مقاله برتر پایگاه سخنور به نام خودتان ثبت کنید! کافی است مقالهای خلاقانه (بیش از ۵۰۰ کلمه) با ساختار استاندارد، بنویسید.
با بازنشر این پیام، یاریگر شکوفایی استعدادهای جوان باشید.
