زمین سرخ، آسمان سرخ و کبوتر سرخ
تو گفتی زندگی؛ الله اکبر؛ سبز
چرا گردن زدن؛ الله اکبر؛ سرخ؟!
جهان: رنگین کمانی از صداها… پس
چرا تنها صدای پای منبر سرخ؟
ببین ای ناخدا این باخدایت را
که در دریای خون افکنده لنگر؛ سرخ!
من آبی را کبوتروار خوش دارم
نمی خواهم که زندانی شوم در سرخ
و می خواهم جهانم را سراسر سبز
زمین سبز، آسمان سبز و کبوتر سبز!
راشد رامز





