چه صادقـــانه، چه ساده
تو بــــا یقین به شگفتن
درون حجره صبرت به انتظار نشستی
اگــــر بهار نیامـــد
تو با نسیـــم خیالت
لبی به خنـــده گشودی
و دل به اتیه بستی
ولی دریغ کــــه هرگز
بهار در تو نجـــــوشید
و بخت با تو نخندید
و تا به عشق رسیدی
بلای ظالم توفان
گل امید ترا چید و
نا شگفته شکستی
نادیا انجمن





