آنکه هر دم زندم ناوک غم بر دل ریش

آنکه هر دم زندم ناوک غم بر دل ریش
زود باشد که پشیمان شود از کرده‌ی خویش
بشنو این نکته که در مذهب رندان کفرست
رندی و عاشقی و آگهی از مذهب و کیش
جلوه‌گاه نظر شاهد غیبند همه
کعبه‌ی زاهد و کوی صنم و دیر کشیش
بنگاهی که کند دیده، دل از دست مده
سفر وادی عشق‌ست و خطرها در پیش
دل شد از هجر تو بیمار و نگفتم به طبیب
زانکه بیمار ره عشق ندارد تشویش
از کم و بیش ره عشق میندیش که نیست
عاشقان را بدل اندیشه‌ی ره، از کم و بیش
وحدت کرمانشاهی
Share:

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *