شمسالدین محمد، متخلص به وحشی، شاعر قرن دهم بود که در سال ۹۱۱ شمسی در بافق زاده شد. او تحصیلات را در زادگاه گذراند.
وحشی در جوانی به یزد و سپس کاشان رفت و مکتبداری کرد. سفرهایی به هرمز و هند داشت.
او زندگی سختی با تنگدستی گذراند و در اشعارش از تنهایی و عشق نافرجام گفت.
معروفترین آثار منظومههای عاشقانه ناظر و منظور، فرهاد و شیرین و خلد برین است.
دیوان وحشی بیش از نه هزار بیت دارد و غزلیاتش از مکتب وقوع است.
وحشی در غزلسرایی مهارت داشت و سوز عشق در اشعارش مشهود است.
او لقب وحشی را از برادر گرفت و به یاد او نگه داشت.
وحشی در سال ۹۶۱ شمسی در یزد درگذشت و آرامگاهش همانجا است.
اشعارش عاشقانه و واسوخت است و تأثیر زیادی گذاشت.
میراث وحشی در منظومههای رمانتیک پارسی برجسته است.





