ای خُنُک زشتی که خوبش شد حریف

بی تردید در یک ارتباط انسانی هر دو طرف ارتباط تاثیراتی را روی طرف مقابل خواهند داشت. مولانا درباره مصاحبت و همراهی در ارتباط انسانی چنین می گوید: خوشا به حال بدی که با خوب همنشین شود و تحت تاثیر ویژگی های نیک او قرار گیرد و بدا به حال خوبی که با بد بنشیند و از او اثر پذیرد. تمثیل مولانا در این باب چنین است: گلی که در پاییز بروید محکوم به پژمردگی و نابودی است. گل رویی که باد خزان همراه او شود نیز سرانجامی نامبارک دارد. پیام اصلی مولانا در این بیت در واقع توصیه به دقت در انتخاب همنشین است.

علی منهاج