آنک گستاخ آمدند اندر زمین

انسان هیچ حد و مرزی برای خود قایل نیست. گویی به این دنیا ٱمده است که تا ابد بماند و هر کاری می تواند انجام دهد تا قدرت بیشتر، ثروت انبوه‌تر و خواسته‌هایی فراوان‌تر به‌دست آورد و در این مسیر حتی از ظلم و بی‌داد چیزی کم نگذارد.
گرچه همه می دانیم که به تعبیر مولانا این گستاخی دیری نخواهد پایید و دیدن هزاران انسان که زندگی را ابدی می‌پنداشتند و اکنون زیر خروارها خاک خفته‌اند شاهد این مدعا است. از این حجم مدعیان حتی یک نفر نیز جاودان نمانده است.
اما درک این موضوع بسیار عبرت آموز است. اینکه انسان هر چقدر هم که عمر کند و قدرت و ثروت جمع کند، هر مقدار هم که ظلم کند و بر تخت جور تکیه زند، همه را به جا خواهد گذاشت و به زیر خاک خواهد رفت و از او جز پاره ای استخوان بر جای نخواهد ماند.

علی منهاج