اَنْصِتوا بپْذیر تا بر جان تو

مثنوی با «بشنو» آغاز می‌شود و در جای‌جای آن، دعوت به شنیدن تکرار می‌شود. مولانا گوش دادن را بسیار مهم و آن را ستون تغییر سیئات به حسنات می‌داند‌. آدمی ابتدا باید گوش کند و سپس به آن عمل کند. بدون گوش دادن و آموختن نمی‌توان در خود تغییری ایجاد کرد. در این بیت نیز مولانا ما را به گوش دادن توصیه می‌کند و می‌گوید که اگر به نداهای غیبی خداوند گوش دهی، پاداش این گوش‌دادن را خواهی گرفت.

علی منهاج