اندکی صرفه بکُن از خواب و خَور

بسیاری از کارهای ما که با نیّتِ خیر انجام می‌شوند در پیشگاهِ خداوند دارای اجر هستند. بزرگان ما را به انجامِ کارهای نیک توصیه کرده‌اند تا توشه‌ای با خود به آن دنیا ببریم و دستِ خالی در محضرِ خداوند حاضر نشویم. مولانا کمترین توشه‌ای را که می‌توانیم در این دنیا به سادگی فراهم کنیم و از آن تحفه و ارمغانی بسازیم تا دستِ خالی نرویم برای‌مان با تمثیلی ساده بیان می‌کند: صرفه‌جویی در خوابیدن و خوردن ساده‌ترین هدیه به درگاهِ خداوند است. به تعبیرِ دیگر شاید مولانا می‌خواهد به ما بگوید اگر کار خیر نمی‌کنی حداقل بر نفسِ خودت کمی مهار بزن؛ همین مهار زدن و عدمِ ارضای شهواتی مثل زیاد خوابیدن و زیاد خوردن خود برای‌ات توشه‌ای خواهد بود. پرهیز از تن‌پروری و قناعت به اندکی طعام یا کمی خواب، از توصیه‌های مفیدِ عرفای ماست.

علی منهاج