هر که آخربین بُوَد مسعودوار

مولانا شرط ادامه ی راه تعالیِ روحی را در آخربین بودن می داند. آخربین کسی است که در حصولِ نتیجه تعجیل نمی کند، صبر و ممارست می ورزد و به سعادت امید دارد. کسی که با چند گام توقّعِ نتیجه داشته باشد، نتواند شکیبایی کند و مشکلات را با استقامت ورزی از سرِ راه بردارد؛ خیلی زود ناامید خواهد شد. چنین فردِ ناشکیبایی خیلی سریع خواهد لغزید، از ادامه ی راه باز خواهد ماند و چه بسا حتی به بیراهه و گمراهی برود. سعادت نعمتی نیست که یک شبه و با کوششی ناچیز نصیب آدمی شود.

علی منهاج