سرمه کُن تو خاکِ هر بُگزیده را

سرمه کُن تو خاکِ هر بُگزیده را
هم بسوزد هم بسازد دیده را
(مثنوی، دفتر چهارم)

در محضرِ بزرگان نشستن و از فیضِ وجود، علم و منشِ عالمانِ صادق و خالص بهره بردن از بزرگترین نعمات است. به تعبیرِ مولانا خاکِ پای این بگزیدگان را می‌بایست سرمهٔ چشم کرد و دیدهٔ خود را به آن سرمه قوّت بخشید و بیناتر کرد. هر گاه در طلبِ دانایی حکیم برای دریافتنِ حقیقت باشیم بی‌گمان او را خواهیم یافت. از محضرِ چنین راهنمایی هم بهرهٔ علمی خواهیم گرفت و هم بهره‌های اخلاقی، معنوی، بصیرت‌بخش و آگاهی‌دهنده دریافت خواهیم کرد. بدونِ تردید شاگردی‌کردن در محضرِ ایشان در بسیاری از شؤون باعثِ رشد و تعالیِ آدمی خواهد شد. مهم جستن، یافتن و تلمّذ در نزدِ این بگزیدگان است وگرنه چنین افرادِ والایی کم نیستند؛ هرچند معمولاً و متأسفانه موردِ غفلت قرار می‌گیرند و حتّی قدرِ ایشان آن‌چنان که بایست دانسته نمی‌شود.

علی منهاج

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *