ره نمیدانی، بجو گامش کجاست
(مثنوی، دفتر سوم)
انسان در هر راهی که میخواهد بپیماید نیاز به راهنما دارد. راهنما راه درست را به انسان نشان میدهد و او را تا مسیری پیش میبرد و باقی راه را به خود او میسپارد.
کسانی که بدون راهنما گام در راه میگذارند، بسیار محتمل است که در مسیر منحرف شوند و هرگز به مقصد نرسند.
این مسئله بدان معنی نیست که انسان کورکورانه راه تقلید در پیش گیرد بلکه بدین معنا است که آگاهانه و محققانه تلمذ کند تا از خامی و کوری بیرون آید و به بینایی و پختگی برسد؛ تا مبادا به بیراهه رود.
در راه معنویّت نیز که از حساسترین راهها و پرخطرترین مسیرها است در ابتدا شاگردی کردن و به کمک استاد راه را از چاه تشخیص دادن شرط مهمی است.
برای مبتدیان شرط لازم برای طی طریق، حرکت کردن دست در دست استاد و پیری دانا و آگاه است.
علی منهاج





