بو نگه دار و بپرهیز از زُکام

بو نگه دار و بپرهیز از زُکام
تن بپوش از باد و بود سرد عام
تا نینداید مشامت را ز اثر
ای هواشان از زمستان سردتر
(مثنوی/دفتر ششم)

به دنبال هر چه و هر که نباید رفت. مولانا چنین تعبیر می کند که نباید دنباله رو هر بویی باشیم. باید از آنان که سردی وجودشان و شخصیّت منفی شان آتش دل ما را سرد می کند و همچون بادی زمستانی بر جان ما می وزد دوری جست. فاصله گرفتن از چنین کسانی بهترین شیوه ی در امان ماندن است. نزدیکی با آنها جز شبیه آنان شدن نتیجه ی دیگری ندارد. اما برعکس، باید به کسانی که دم مسیحایی دارند نزدیک شد؛ کسانی که جز محبّت، گرمی، درس آموزی و معنویّت آموزه ی دیگری به آدمی نمی بخشند. مردمانی که همچون نسیم روح بخش بهاری می توان از وجودشان زنده و با طراوت شد.

علی منهاج