زمین گیرم به افسون دل بی مدعا بیدل
در آن وادی که منزل نیز می افتد به راه آنجا
شرح:
اول بیان حالت واقعیت خود را میکند و میگوید: زمین گیرم، تحرکی ندارم تا به جمع آوری دنیا و بدست آوردن مقام تلاش نماییم ـ مثل ما نیست که همهء همّ و غمّ ما بدست آوردن مال و یا جاه است ـ .
به خاطر چه؟
بخاطر اینکه «در افسون دل بی مدعا» گیر است. یعنی هر گاه دل انسان از حرص و آز بری شد، دیگر ضرورت به تلاش خسته کن نیست و میتواند انسان آرام بگیرد.
در کجا آرام گرفته است و زمین گیر شده است؟
در وادی که «منزل هم به راه می افتد». قبل از وقوع محشر زمین و کوه ها پراکنده میشوند و به تعبیر قرآنی همانند پشم در معرض باد قرار میگیرند و این منزل که ما در دنیا در تلاش آن هستیم خود به حرکت می در آید و روان میشود.
یا اینکه؛ در روز قیامت نظر به تعبیر قرآنی، بهشت و جهنم هر دو روان می آیند و در انتظار می نشینند که صاحبان آنها در آنها انداخته شوند.
بیدل چه خوب تعبیر میکند: یعنی به تلاش و سعی برای دنیا وقت خود را صرف نکنید، منزلگاه اصلی همانست که خود بسوی ما می آید، بهتر است از همین حالا برای همانی تدارک ببینیم که برای نجات ماست.
یک تعبیر قریب و محتمل دیگر هم وجود دارد: یعنی وقتی در طرز مشرب عشاق سیر بی نوایی اختیار کردی و زمین گیر شدی، همین خود منزل مقصود را در حرکت بسوی تو می آورد. والله اعلم بمراد عبده.
در آن وادی که منزل نیز می افتد به راه آنجا
شرح:
اول بیان حالت واقعیت خود را میکند و میگوید: زمین گیرم، تحرکی ندارم تا به جمع آوری دنیا و بدست آوردن مقام تلاش نماییم ـ مثل ما نیست که همهء همّ و غمّ ما بدست آوردن مال و یا جاه است ـ .
به خاطر چه؟
بخاطر اینکه «در افسون دل بی مدعا» گیر است. یعنی هر گاه دل انسان از حرص و آز بری شد، دیگر ضرورت به تلاش خسته کن نیست و میتواند انسان آرام بگیرد.
در کجا آرام گرفته است و زمین گیر شده است؟
در وادی که «منزل هم به راه می افتد». قبل از وقوع محشر زمین و کوه ها پراکنده میشوند و به تعبیر قرآنی همانند پشم در معرض باد قرار میگیرند و این منزل که ما در دنیا در تلاش آن هستیم خود به حرکت می در آید و روان میشود.
یا اینکه؛ در روز قیامت نظر به تعبیر قرآنی، بهشت و جهنم هر دو روان می آیند و در انتظار می نشینند که صاحبان آنها در آنها انداخته شوند.
بیدل چه خوب تعبیر میکند: یعنی به تلاش و سعی برای دنیا وقت خود را صرف نکنید، منزلگاه اصلی همانست که خود بسوی ما می آید، بهتر است از همین حالا برای همانی تدارک ببینیم که برای نجات ماست.
یک تعبیر قریب و محتمل دیگر هم وجود دارد: یعنی وقتی در طرز مشرب عشاق سیر بی نوایی اختیار کردی و زمین گیر شدی، همین خود منزل مقصود را در حرکت بسوی تو می آورد. والله اعلم بمراد عبده.
