چون سیل در این دشت و درم نیست تسلی

چون سیل در این دشت و درم نیست تسلی
یارب روم از خویش و به دریای تو افتم
شرح:
خود را به سیل تشبیه میکند. در این دنیا هر قدر به مادیات دست یابی و پیش بروی بیشتر غرق می شوی و طغیان میکنی. در همهء زندگی غیر از عبادت خداوند تسلی حاصل نمی شود.
«کلا إنّ الإنسان لیطغی أن راءه استغنی» ـ نه چنان است، انسان سر کشی میکند آنگاه که دید بی نیاز است.
سورهء العلق ـ
«اگر بنی آدم دشتی از طلا داشته باشد، آرزو میکند که ای کاش دشت دیگری میداشت. حدیث شریف» در مصرع دوم دیگر از این سیل و طوفان دریای مادی بی زار است و میخواهد از سر گردانی نجات یابد و در آغوش رحمت پروردگار آرامش حاصل نماید و تسلی شود.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *