زندگینامه خواجه محمد سلیمان صدیقی
خواجه محمد سلیمان «صدیقی» فرزند خواجه محمد اسماعیل، متولد هژدهم برج حوت سال۱۳۸۱ هـ.ش میباشد. سکونت اصلی نامبرده ناحیهٔ اول شهر کهنهٔ کابل، گذر رِکا خانه است. وی در خانوادهای چشم به جهان گشوده است که ریشه در علم، ادب و فرهنگ دارد و فضای خانه همواره با کتاب، اندیشه و سخن آراسته بوده است.
موصوف تعلیمات ابتدایی خویش را در لیسهٔ عالی استقلال به اتمام رسانیده و در حال حاضر محصل دانشکدهٔ کمپیوتر ساینس میباشد.
ارجمند ذلال شعر و عرفان را از همان سالهای نخستین نوجوانی با فیلسوف نامآور، حضرت خیام «رح»، آغاز نمود؛ چنانکه در صنف ششم مکتب رباعیات خیام را خریداری کرده و با شوقی خاص به مطالعهٔ آن پرداخت. این مسیر ذوقی و فکری، سرانجام در صنف دهم مکتب او را با ابوالمعانی حضرت میرزا عبدالقادر بیدل «رح» آشنا ساخت؛ آشناییای که به انتخاب آگاهانهٔ دنیای بیدلی انجامید و افق تازهای در اندیشه و جهانبینی او گشود.
بیدل برای خواجه سلیمان صدیقی تنها یک شاعر نیست؛ بلکه استاد، مربی و راهنمای زندگی او پنداشته میشود. وی در معنا و تفکر، هیچ شاعر و عارفی را همتای بیدل نمیداند و باور دارد که بیدل قلهای است یگانه در ساحت عرفان و اندیشه.
در این میان، نقش خانواده ـ بهویژه خواهر کوچکترش، هدیهجان صدیقی ـ در پرورش و تقویت ذوق ادبی او بس برجسته است. هدیهجان صدیقی از ارادتمندان حضرت مولانا «رح» بوده، خود نیز شعر مینویسد و با نگاه عارفانه و شاعرانهاش، مشوق اصلی خواجه سلیمان صدیقی در مسیر شعر، ادب و خودشناسی بهشمار میرود.
از دیگر علایق برجستهٔ موصوف، نوشتن نعت شریف است؛ جایی که زبان شعر را وسیلهٔ اظهار عشق و ارادت به ساحت مقدس حضرت رسول اکرم ﷺ میداند. در کنار این ارادت قلبی، آرزوی دیدار مدینهٔ منوره همواره در دل او زنده است و آن را نهایت اشتیاق روحی و معنوی خویش میشمارد.
موصوف ذوق شعری خویش را با بیدل به اوج رسانید و نخستین ابیات «عجز آتشین» خود را در سال ۱۳۹۷ هـ.ش با این کلمات در صفحات ادبیات ثبت نمود:
ای خواجه در این اوج جوانی
لذت ببر از بهار زندگانی
آرزوی بزرگ این جوان، رضای الله متعال، رضایت والدین، خدمت به اسلام عزیز و میهن میباشد.
نشر سخنور | Sokhanwar.Com
