در آسمان تو یک عمر اگر چه دربدرم

عقاب نیستم اما پریده ام چندیست
به قدر تاب و توان همیشه مختصرم

اگر چه اوج تو با بال من نمی خواند
چگونه می رهی از چنگ وسعت نظرم؟

بیا به خاطره هامان کمی رجوع کنیم
قبول کن که چه بیهوده داده ای هدرم

قبول می کنم این را که من کمت هستم
قبول کن تو هم این را که من همین قدرم

بگو به صاعقه ای تا که آتشم بزند
که هر چه خواسته ای ریخت آسمان به سرم

روح الامین امینی