گریه‌هایم در اتاقی در گرفت

گفته بودم بگذرم از زندگی
زندگی بر روی طاقی در گرفت

دست‌هایت تا که بر دستم رسید
بر لبانم اتفاقی در گرفت

پرده‌ها و چوکی و سقف و زمین
بر نگاهم جفت و تاقی در گرفت

تا سرم در شانه‌ات بگذاشتم
ما و تو ماندیم و باقی در گرفت

هدیه ارمغان