تلخ

تلخ
حرفِ ساقی تلخ ، مینا تلخ و هم پیمانه تلخ
گفتگوی دوست تلخ و صحبتِ بیگانه تلخ
شهد و شکر می فروشد خنده اش بر دیگران
دَورِ ما چون می رسد قندِ لبِ جانانه تلخ
گرچه از عشق است اشکِ نور در چشمِ چراغ
گریه های شمع سازد محفلِ پروانه تلخ
از حلاوت نیست مضمونی کتابِ عمر را
قصه ها تلخ اند اینجا معنیی افسانه تلخ
وضعِ ناهنجارِ ما آئینۀ عقل و جنون
گریۀ دانا چه تلخ و خندۀ دیوانه تلخ
رونقِ بازارِ جهل و شهرتِ بی مایگی
کرده وضعِ انجمن بر عاقل و فرزانه تلخ
آنچه از عمرِ جوانِ ما درین کاشانه سوخت
دود برخیزد ز خاکِ مجمرِ این خانه تلخ
روزهای رفتۀ ما نیست جز تقویمِ درد
فکر مستقبل نموده “حال” در این خانه تلخ