در ماتم صبحی

در ماتم صبحی
دردا که بهار عیش ما آخر شد
دوران گل از باد فنا آخر شد
شب طی شد و رفت صبحی از محفل ما
افسانه افسانه‌سرا آخر شد

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *