سید سکندر حسینی بامداد

برپاست رقص و شیون افلاک در من کوهم که پیچیده‌است این پژواک در من دمبوره در من نغمه می‌خواند شب وروز جاری‌ست این سمفونی غمناک…

دوباره قریه و قشلاق و مردمان فقیر شکار های« خدا داد» و آهوان اسیر گرفته جای ریا را صفای ییلاقی بجای قالی ابریشمی دو تکه…

رقص تو با آواز تمبک بستگی دارد شادی به این عشق مبارک بستگی دارد عاشق شدن در یک نگاه آنقدر آسان است گاهی به یک…

کنار چشمه در آورده پیرهن مهتاب به اشتیاق سپرده به آب تن مهتاب میان آب رها کرده گیسوانش را به بی بدیل ترین شکل خویشتن…

کنار جاده می بینم همیشه پیرمردی را میان چین پیشانی‌ش پنهان کرده دردی را نگاهش راز های سرنوشت شوم یک ملت که از آغاز هستی…

نوروز از راه آمده بر تن گل‌سرخ همراه با آلاله و سوسن گل‌سرخ آغوش واکرده‌است سمت کوهپایه از آبشار و رود آبستن گل‌سرخ گل می‌کند…

سکوت پشت سکوت و سکوت پشت سکوت شکست بغض زمستان رسید آخر حوت به «چار باغ سخی» هر دقیقه می شنوی ترانه های گل سرخ…

قفل لبت به حیله و ترفند وا شده با بوسه های تازه تری آشنا شده دربین قریه کشمکش افتاده بر سرت زیبایی ات دلیل همین…

همین که سر بگذاری به شانه یک حرف‌است بهانه‌باز بهانه، بهانه یک حرف‌است همیشه منتظرم باش بعد از این بانو میان ما وتو در قهوه‌خانه…

یک شاخه گل ، گلدان فقط یک چیز کم دارد هر سفره بی مهمان فقط یک چیز کم دارد اردیبهشت وسفره ی سبز خداوندی با…